Het gaat niet goed met Peter Jan Rens. Nadat hij vorige maand thuis getroffen werd door een herseninfarct - waarna zijn hond hem letterlijk uit een gevaarlijke situatie hielp - blijkt uit vervolgonderzoek dat er nog een probleem speelt. Deze week werd de oud-presentator opnieuw opgenomen, dit keer vanwege ernstige klachten aan zijn hart. Aan Story vertelt Peter Jan zelf openhartig hoe hij er nu voor staat.

Verband tussen hart en herseninfarct

Uit uitgebreid vervolgonderzoek in het ziekenhuis kwam vast te staan dat het herseninfarct waarschijnlijk niet op zichzelf stond. Volgens Peter Jan hangen zijn beide gezondheidsproblemen namelijk nauw met elkaar samen. "En die hartproblemen hebben waarschijnlijk ook mijn herseninfarct veroorzaakt", legt de oud-presentator uit tegenover het weekblad. Een schrikbarende ontdekking, die direct actie vereiste van de behandelend artsen.

Situatie ernstiger dan gedacht

De hartklachten blijken bepaald geen kleinigheid. Een van zijn kransslagaders is bijna volledig dichtgeslibd en de artsen constateerden bovendien een beschadiging. Meteen was duidelijk: naar huis kon Peter Jan onmogelijk. "Een kansslagader zit vrijwel dicht en er is nog een beschadiging. Ik mocht ook niet naar huis. Daarom lig ik nu op Medium Care aan een hartmonitor, die houdt alles in de gaten", vertelt hij vanuit zijn ziekenhuisbed.

Peter Jan blijft opvallend kalm

Ondanks de zorgelijke medische situatie probeert de tv-veteraan zijn hoofd koel te houden. Angst voor de situatie kent hij naar eigen zeggen niet - in het ziekenhuis voelt hij zich juist veiliger dan thuis. Bovendien lijken de eerste medicijnen al effect te hebben. "Ik lig hier veilig. Beter dan thuis. En ik heb een batterij aan medicatie gekregen, waardoor ik me beter voel dan ooit. Alsof mijn hart weer zuurstof krijgt. Maar dat is slechts een tijdelijke oplossing", nuanceert Peter Jan direct.

Een pijnlijke les in nederigheid

Terugblikkend op zijn eerste ziekenhuisopname vorige maand komt Peter Jan met een verrassend eerlijke reflectie. Toen hij in het ziekenhuis te horen kreeg dat hij een herseninfarct had gehad, kon hij het aanvankelijk nauwelijks bevatten. "Toen ik het hoorde, dacht ik: shit, dat kan toch niet? Altijd met mijn grote bek, ik weet het allemaal zo goed en dan moet een hond je wakker likken, bij wijze van spreken. Dat is wel een les in nederigheid", vertelt hij openhartig. Voor nu blijft hij aan de hartmonitor en houden de artsen elke stap nauwlettend in de gaten - in afwachting van de dotterbehandeling die de doorbraak moet brengen.