Op 1 januari 2025 plaatst Emile Ratelband zijn laatste bericht op Instagram. Geen foto uit Thailand, geen Tsjakka, maar een boze post over de wereldpolitiek. Twee dagen later, op 3 januari, ziet zoon Emilio hem voor het laatst in levenden lijve op Schiphol, na een familievakantie. Daarna vertrekt Emile weer naar Thailand. En daarna wordt het stil. Op het account met ruim 2.200 volgers, waar hij jarenlang zijn meridianen, zijn krekels en zijn leeftijdsgeheimen deelde, is sindsdien niets meer verschenen.
Wat was er gebeurd?
Een villaproject dat van internet verdween
In september 2022 schreven wij nog over Emiles grote plan in Thailand: vier luxe villa's op het strand, het Mali Beach-project, met prijzen vanaf 875.000 euro en een Thais visum voor het leven erbij. Hij zou ze zelf verkopen op de Second Home Beurs in Utrecht. De website van dat project bestaat niet meer. De domeinnaam is verlopen en inmiddels vrijgegeven, zo blijkt uit het register. Ook zijn eigen site ratelband.com, waar hij sinds 1999 zijn trainingen en boeken aanprees, geeft alleen nog een foutmelding. Opvallend genoeg is die domeinnaam wél in mei 2026 verlengd tot 2027. Iemand betaalt dus nog voor Emiles naam op internet, in dezelfde maand dat weekblad Privé een spraakbericht van hem ontving. Of dat Emile zelf was, een automatische verlenging of iemand met toegang tot zijn accounts, is niet vast te stellen.
Zijn naam hebben wij in het Thaise handelsregister niet kunnen vinden. Dat is op zich niet vreemd, want buitenlanders in Thailand zetten hun bezit meestal in een Thaise vennootschap op naam van anderen. Ook van de krekelfabriek waarover hij in 2022 in de podcast Eindbazen nog zo enthousiast vertelde, is sindsdien nooit meer iets vernomen. Wat Emile daar precies opbouwde, en op wiens naam het staat, is zover wij weten niet bekend.
Drie levenstekens die niet bij elkaar passen
Sinds die januaridag zijn er precies drie momenten geweest waarop Emile van zich zou hebben laten horen. En ze spreken elkaar tegen. Op 22 augustus 2025 laat hij een zakenrelatie per WhatsApp weten dat hij sinds juni in Rusland woont, zo meldde Privé. In april 2026 zouden de Thaise autoriteiten een video hebben opgenomen waarin hij zegt dat er niets aan de hand is, al heeft de familie die nooit gezien. En in mei 2026 spreekt hij een bericht in voor Privé met de woorden "Ik zeg niet met wie, wat en waar". Rusland, Thailand en een geheime plek in het buitenland, binnen negen maanden. Een van de drie kan waar zijn. Alle drie tegelijk niet.
Dan is er nog oud-advocaat Carlo Liefting, die op 21 oktober liet weten dat het "prima gaat met meneer Emile Ratelband" en dat hij met rust gelaten wil worden. Liefting is volgens zijn eigen website in het voorjaar van 2024 door de Orde van het tableau geschrapt en mag geen advocaat meer heten. Dochter Minou gelooft er niets van. "Carlo Liefting is niet gebeld door mijn vader", liet zij aan Shownieuws weten. Een tweede audiofragment dat via een vriend van Emile bij haar terechtkwam, noemt zij ronduit kunstmatig gemaakt. Bewezen is dat niet. Maar wie het fragment hoorde, snapt haar twijfel.
De huurders die geen antwoord krijgen
En dan is er het hardste bewijs van allemaal, en dat komt niet van de familie en niet uit de roddelbladen. Het komt van de huurders van Emiles panden in Arnhem, waaronder zijn geboortehuis, dat hij sinds 1984 bezit. Afgelopen zomer liepen hun energiecontracten af en dreigden zij zonder gas en licht te komen zitten. Zij wonnen in juli een kort geding, de deurwaarder sommeerde Emile om de boel te regelen, en er kwam geen enkele reactie. Deze week werd executoriaal beslag gelegd, zoals wij eerder al schreven in ons artikel over de deurwaarder die beslag legde op de panden van Emile Ratelband. In het exploot staat het zwart op wit: zonder bekende woon- of verblijfplaats. Niet zijn kinderen zeggen dat Emile onvindbaar is, maar de Nederlandse rechtspraktijk.
Een ander veelzeggend detail: de huur wordt elke maand gewoon afgeschreven en komt netjes binnen op Emiles rekening. Die rekening bestaat dus nog.
Wie Emile Ratelband een beetje kent, weet dat dit niet bij hem past. De man die een rechtszaak begon om twintig jaar jonger te worden, die zijn hele leven voor zichzelf opkwam en anderen leerde hetzelfde te doen, laat zijn ouderlijk huis niet verkopen omdat hij "met rust gelaten wil worden". Óf hij kan zijn zaken niet meer regelen, óf iemand anders regelt ze voor hem. Een derde mogelijkheid is er eigenlijk niet.
Zijn kinderen hebben 2.500 euro uitgeloofd voor de gouden tip. Zijn huurders wachten op een handtekening. En ergens, in Thailand, Rusland of waar dan ook, staat een telefoon waarop berichten binnenkomen en worden gelezen. Dat nummer werkt dus nog, en ook dat abonnement wordt blijkbaar gewoon doorbetaald, anders was het allang afgesloten. Net als de bankrekening waarop de huur binnenkomt. Maar door wie? Dat is de grote vraag.